Kazimierz Pleśniak - Prezes TPD Legnica    Pleśniak Kazimierz – nauczyciel dyplomowany, działacz harcerski i społeczny. Wieloletni prezes Zarządu Okręgu Towarzystwa Przyjaciół Dzieci.
Pochodzi z patriotycznej rodziny. Urodził się w marcu 1945 r. w Dubiecku (pow. Przemyśl). Jego dziadek Paweł był przez 30 lat burmistrzem tego miasteczka. Ojciec Franciszek – żołnierz AK (Okręg Rzeszów) wywieziony w listopadzie 1944 r. na Syberię, zmarł w łagrze w marcu 1945 r. przed narodzeniem się syna. Wychowywany przez matkę w trudnych warunkach, nauczył się od młodych lat, że biednym należy pomagać.
Uczęszczał do SP nr 4 w Legnicy. Liceum Ogólnokształcące ukończył w rodzinnym Dubiecku (1965), a w latach 1965-67 Studium Nauczycielskie w Legnicy, kierunek: nauczanie początkowe i zajęcia praktyczno-techniczne (obecnie wychowanie techniczne). W 1999 r. ukończył studia wyższe w WSP ZNP w Warszawie, otrzymując licencjat z pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej. W roku 2001 uzyskał kwalifikacje nauczyciela dyplomowanego.
Podczas nauki w Studium Nauczycielskim (w Zamku Piastowskim) zaangażował się społecznie w działalność uczelnianego Koła Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej, pełniąc w latach 1965-1967 funkcję jego przewodniczącego. Współtworzył równocześnie Klub Seniora, w którym odkrył swoje pierwsze prawdziwie społecznikowskie pasje. To działaczki z tego Klubu zwróciły się do władz Powiatowej Rady Narodowej, aby po ukończeniu nauki został w Legnicy, sprawując nadal funkcję ich opiekuna, co spowodowało, iż został nauczycielem w Szkole Podstawowej w Kunicach, gdzie pracował w latach 1967-1980. Tam założył drużynę harcerską Związku Harcerstwa Polskiego. Od tego czasu, przez ponad 25 lat, żył pasją pracy z harcerzami. Był drużynowym szczepowym ZHP, równocześnie (1970-1975) pełnił funkcję zastępcy komendanta Hufca ZHP w Legnicy, a następnie (1975-1980) komendanta Hufca ZHP w Kunicach. W latach 1980-1989 był komendantem Chorągwi Legnickiej.
Jego funkcja komendanta przypadła na czas historycznych przemian, co skutkowało powrotem harcerstwa do korzeni, usamodzielnieniem i zwiększeniem związków z historią. Pod jego kierownictwem Chorągiew Legnicka szybko znalazła się w czołówce krajowej. To pozwoliło mu na rozbudowę organizacji oraz dalsze reformy. Marząc od lat o placówce otwartej, udało mu się przekonać władze regionu do jej utworzenia. Tak stał się współtwórcą Młodzieżowego Domu Kultury „Harcerz”, zwanego potocznie Domem Harcerza. Niestety przetrwał on tylko 10 lat, a po likwidacji województwa, w Legnicy placówki młodzieżowe połączono w jedno Młodzieżowe Centrum Kultury przy ul. Mickiewicza.
W latach 1984-88 był radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Legnicy. Od roku 1989 do 2000 pełnił funkcję dyrektora Młodzieżowego Centrum Kultury „Harcerz” w Legnicy, a w latach 2000-2001 funkcję zastępcy dyrektora placówki połączonej z MDK. Jako działacz harcerski inicjował wiele akcji na rzecz wypoczynku wakacyjnego dzieci i młodzieży. W roku 1994 był pomysłodawcą wędrujących stanic organizujących imprezy dla dzieci ze wsi i miasteczek. Funkcjonowały one na terenie byłego województwa legnickiego do roku 2000.
Od jesieni 2001 roku jest na emeryturze, pracując na ½ etatu w Szkolnym Schronisku Młodzieżowym w Legnicy.
W roku 1990 związał się z Towarzystwem Przyjaciół Dzieci w Legnicy, obejmując funkcję prezesa Zarządu Oddziału Miejskiego. Od 1995 roku do 2001 był wiceprezesem Zarządu Oddziału Wojewódzkiego TPD (Okręgowego w Legnicy). Od 2001 jest prezesem Zarządu Oddziału Okręgowego TPD w Legnicy, a od 2003 roku także wiceprezesem Zarządu Oddziału Dolnośląskiego we Wrocławiu. W roku 2007 został (jest) również członkiem Zarządu Głównego TPD.
W latach 2004-2007 był ławnikiem Sądu Okręgowego w Legnicy.
Aktualnie kontynuuje idee pomocowe poprzez TPD, organizując pomoc dla dzieci i rodzin niezamożnych. W okręgu legnickim tą formą pomocy obejmuje ok. 2.500 dzieci, a w samej Legnicy ok. 1.500. TPD nagradza również ludzi, którzy bezinteresownie wspierają stowarzyszenie środkami pieniężnymi oraz innymi formami pomocy. Głównym trofeum jest statuetka „Nade wszystko DZIECKO”, funkcjonująca od 10-ciu lat. K. Pleśniak jest jej pomysłodawcą, a także szefem kapituły przyznającej to słoneczne wyróżnienie.
Za działalność na rzecz harcerstwa, dzieci i młodzieży oraz aktywność społeczną i zawodową wielokrotnie był wyróżniany. W 1971 r. otrzymał Krzyż za Zasługi dla ZHP. W 1996 r. otrzymał Nagrodę Miasta Legnicy, a w 2003 r. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Posiada także: Brązowy, Srebrny i Złoty, Krzyże Zasługi. W 1974 r. został zwycięzcą plebiscytu „Jeden ze stu tysięcy” tygodnika harcerskiego „Motywy”, a w 1995 r. otrzymał „Szkarłatną Różę” „Płomyczka”. W roku 1993 wybrano go „Człowiekiem Roku Województwa Legnickiego”. Ponadto trzykrotnie był wyróżniany nagrodą MEN (1977,1979, 1999), otrzymał też Medal Komisji Edukacji Narodowej. W roku 2007 przyznano mu tytuł „Przyjaciel Osób Niepełnosprawnych”, nadany przez Kurię Biskupią w Legnicy.
Jego hobby to gotowanie i szaradziarstwo.

 

Opracował: Jan Smalewski